Voelt elke aanraking alsof het meteen tot seks moet leiden?

Misschien herken je dit wel: je partner raakt je aan, een kus in je nek, een hand op je been, een knuffel die net iets langer duurt… En ergens in je lichaam gebeurt er meteen iets. In plaats van dat je opwinding voelt, voel je spanning en weerstand.

Alsof je lichaam al vooruit denkt aan wat hierna zal gaan komen. Want vaak voelt het alsof er maar twee opties zijn:

• Je gaat mee in seks, ook al voel je het niet helemaal.

• Of je wijst hem af… en voelt je daar vervolgens schuldig over.

Alsof er alleen maar een ja of een nee bestaat.

Maar ergens onderweg ben je iets vergeten: De “misschien”

Waar is de “misschien” gebleven?

Wat als er een derde optie is? Een plek waarin je nog niet hoeft te weten waar het naartoe gaat, waarin je jezelf eerst mag afvragen: Hoe zou dit moment voelen als ik zeker wist dat er niets van mij verwacht wordt? Mag ik genieten van deze aanraking, zonder dat het ergens heen moet?

Mag ik onderzoeken of mijn lichaam misschien langzaam een ja gaat voelen?

Of dat het uiteindelijk toch een nee blijft? Veel vrouwen staan hier eigenlijk nooit bij stil.

Omdat ze zijn gaan geloven dat:

• nee zeggen hetzelfde is als afwijzen

• als je ergens aan begint, je het ook moet afmaken

• jij degene bent die moet bijbenen, omdat hij sneller opgewonden raakt

En zonder dat je het doorhebt, verdwijnt de ruimte om écht te voelen wat jij wil.

Wat er dan gebeurt in je lichaam

Wanneer aanraking automatisch gekoppeld raakt aan “het moet leiden tot seks”, ontstaat er vaak spanning.

Niet omdat je geen intimiteit wil, maar omdat je lichaam voelt dat er druk op zit.

Dat er een bepaalde verwachting in de lucht hangt.

En op dat moment gebeurt er iets interessants, in plaats van dat je lichaam zich opent voor aanraking, gaat het zich juist beschermen.

Je merkt misschien dat je:

• minder ontspant

• sneller in je hoofd zit

• of vooral bezig bent met wat er van je verwacht wordt

En juist daardoor verdwijnt vaak het plezier, niet omdat je geen verlangen hebt.

Je voelt simpelweg niet de ruimte om te ontdekken wat jouw lichaam eigenlijk wil.

De kracht van de “misschien”

Wat veel vrouwen niet weten, is dat verlangen vaak ontstaat in een moment zonder druk, waarin aanraking gewoon aanraking mag zijn.

Waarin je voelt dat je er de tijd voor mag nemen, dat je mag voelen, inchecken bij jezelf en je nog niet hoeft te beslissen. Dat is de plek van “misschien”.

En dat is vaak ook de plek waar je lichaam langzaam weer kan gaan openen.

Misschien wordt het een ja, misschien blijft het een nee.

Maar het belangrijkste is, je hebt een keuze, en je mag daar alle tijd en ruimte voor nemen. Dat is precies waar ontspanning begint.

Wanneer je weer leert voelen wat jij wil

Wanneer je lichaam weer ruimte voelt om te kiezen, verandert er vaak iets.

Aanraking voelt minder beladen, je hoeft minder te controleren, waardoor je automatisch ook minder in je hoofd zit.

En soms ontdek je zelfs dat verlangen vanzelf weer opkomt… wanneer er geen druk meer op zit, dat het gaandeweg de ruimte krijgt om te ontstaan.

Wil je weer kunnen voelen wat jij wil?

Als je merkt dat aanraking vaak spanning oproept, of dat je moeite hebt om echt te voelen wat jij wil in intimiteit, weet dan dat je hier niet alleen in bent en dat er helemaal niets mis is met jou. Het is iets wat ik bij heel veel vrouwen terugzie.

Samen kunnen we onderzoeken hoe je weer meer ruimte kunt ervaren in je lichaam, zodat intimiteit weer iets wordt wat fijn en ontspannen voelt ❤️